Retreat ไม่เหมือนกับ Runaway
คำว่า Retreat แปลเป็นไทยได้ว่า “ล่าถอย” แต่คำว่า Runaway คือ “วิ่งหนี” ถึงทั้งสองคำมีความหมายที่ใกล้เคียงกัน แต่ในเรื่องของจิตใจมันต่างกัน เพราะถ้า Retreat คือการที่รู้แล้วว่าเรา ณ ตอนนี้เสียเปรียบจนต้องล่าถอยกลับ ไปแต่ถ้า Runaway คือการที่เราไม่มีทางเลือก หรือหนีอย่างเดียว หมายถึงว่าเราสู้เขาไม่ได้เลย แล้วไม่คิดที่จะสู้
ถ้าจะถามว่า ผมพูด 2 คำนี้ขึ้นมาทำไมนะหรอ เพราะบุคคลรอบตัวผม มักจะมีความฝันรวมถึงผมด้วย แต่พอเจองานหนักไปเขาจะ Runaway แต่ไม่ใช่ Retreat ส่วนผมนั้นเป็นพวก Retreat บ่อยแต่ไม่เคย Runaway เพราะผมรู้ดีว่าการวิ่งหนี นั้นสุดท้ายแล้วสิ่งที่จะไม่หายไปจากตัวเราก็คือ “ความกลัว” ที่เราสร้างขึ้นเอง ถึงแม้ว่าคุณจะรู้ว่าทำไม่ได้จริงๆ แต่อย่าปล่อยความคิดที่ว่า “เราไม่มีวันทำมันได้หรอก” ออกมา เพราะเนื่องจากมันจะบันทอนจิตใจแล้ว มันยังเป็นการปิดกั้นตัวเองไปทีละอย่าง
จนเมื่อเวลาผ่านไปนานๆ คุณอาจจะเจอได้ว่า ตัวคุณเองทำไม่ได้เยอะกว่า สิ่งที่ทำได้ด้วยซ้ำ ! ผมไม่ได้บอกว่าให้คุณทำทุกๆเรื่องได้ดี แต่คุณทำได้หรือไม่ได้แค่นั้น เช่น คุณกล้าโดด Bungee Jump ไหม , คุณกล้าว่ายน้ำไหม , คุณกล้าอยู่ในที่มืดคนเดียวไหม ? เรื่องพวกนี้จริงๆแล้วไม่ได้อันตรายเท่ากับจับงูหรืออะไร
ลองคิดเล่นๆดูก็ได้ครับว่าคุณทำอะไรเป็นบางตั้งแต่เรื่องเล็กๆ จนถึงเรื่องใหญ่ๆเลยก็ได้ครับ เช่น ซักผ้า , ล้างจาน , ล้างแก้ว , ทำความสะอาดคอม , เขียน PHP ฯลฯ แล้วคุณก็ลองเขียนตามว่าสิ่งที่คุณทำไม่ได้มีอะไรบ้าง ไม่แน่นะเผื่อคุณจะมองออกว่าบางเรื่องเป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ยาก ทำไมไม่ลองทำมันดูสักครั้งละ ถึงผมจะเขียนงงๆหน่อยแต่ผมฝากไวสักประโยค
ตอนคุณเกิดมายังเดินไม่ได้แล้ววันหนึ่งคุณก็เดินได้ แล้ววันนี้มีสิ่งที่คุณอยากทำแล้วทำไมจะทำไม่ได้ละ ?
ท่านผู้อ่านมีคำอะไรที่จะฝากให้แกท่านอื่นให้เขา “กล้าทำในสิ่งที่เขาคิด” กันบางละครับ
